Blog

HOE HOOG LEG JIJ DE LAT?

“Onze zoon is zo bang om ook maar iets fout te doen, hij durft niet aan iets nieuws te beginnen”.
“Onze dochter is zo perfectionistisch, ze doet veel langer over haar huiswerk dan nodig is – ze houdt geen tijd meer over voor andere dingen”.

Dit soort verhalen komen regelmatig aan bod bij mij in de praktijk. Ouders maken zich (terecht) zorgen om de prestatiedrang en faalangst (ik noem het straalangst) bij hun kinderen en zij willen graag weten hoe ze hem of haar het beste kunnen helpen. 
Wat ik in bovenstaande situaties dan graag wil weten is hoe ouders zelf omgaan met presteren – m.a.w.: hoe hoog leg jij ZELF de lat? Is deze lat voor je kind net zo hoog?
Deze vraag stel ik omdat ik er van overtuigd ben dat kinderen (voor een deel) hun gedrag spiegelen aan de ouders (die dit niet altijd in de gaten hebben J ). 
Na wat doorvragen komen ouders vaak tot de conclusie dat zij vaak zelf de lat stiekem ook best wel hoog leggen. Zij willen bijvoorbeeld zelf ook de perfecte werknemer zijn op hun werk, of ze blijven die leuke sport maar uitstellen, omdat ze (denken) er toch geen tijd voor te hebben/ het niet te kunnen.
Zeg eens eerlijk, hoe vaak zeg jij bijvoorbeeld tegen je kinderen: snel snel jongens nu opruimen want we krijgen bezoek – omdat niemand mag zien dat het huis niet altijd netjes opgeruimd is ;)?

Het zelfvertrouwen van kinderen kan groeien door ze te leren dat de lat niet altijd torenhoog hoeft te liggen. Hierdoor komt je kind automatisch lekkerder in zijn vel. 
Wat net zo belangrijk is, is dat de manier waarop jij, als (bonus)ouder, zelf gaat leren anders om te gaan met jouw (te) hoge lat. Door ZELF aan de slag te gaan met de dingen die jouw kind met zijn of haar gedrag spiegelt, krijgt je kind de ruimte om te groeien.

Maarja die lat, hoe verlaag je die? De lat ligt tegenwoordig (vooral bij vrouwen) zo hoog, dat is soms echt niet normaal. Als de supermama die jij bent, kamp je ook vaak met schuldgevoelens. Herkenbaar? Voel jij je soms schuldig? Dat je soms niet de ideale partner kan zijn omdat je ogen dichtvallen van vermoeidheid? Dat je bang bent dat je je kind tekort doet als je ze een keertje niet naar het sporten kan brengen? Vind je het te lang geleden dat je met een vriendin hebt bijgekletst? Je huis moet hiernaast ook nog eens brandschoon zijn én op het werk moet alles natuurlijk ook in orde zijn.

Wake up call: perfect zijn op alle fronten is onmogelijk! En toch proberen alle mama’s elke dag weer het onmogelijke te bewerkstelligen ;).
Maar moeders, jullie kunnen toch gewoon multitasken? “JUP! Dat kunnen wij”, hoor ik jullie denken. Wij vrouwen zijn gezegend met het talent om 10 dingen tegelijk te doen. Is dat eigenlijk wel een zegen? Mannen kunnen vaak maar één ding tegelijk doen, en dat doen ze dan ook goed (en met volle aandacht!).

Om een voorbeeld te noemen: mama haalt de was uit de droger en raapt wat speelgoed van de vloer. Met de wasmand onder haar arm en een speelgoedje in haar andere hand, loopt ze naar de voordeur om een pakketje aan te nemen. Ondertussen lukt het haar om met haar voet de deur weer dicht te doen, het speelgoed in de mand te gooien en vervolgens de veters van haar jongste te strikken (met de berg wasgoed nog onder haar armen). Vanuit haar ooghoek registreert ze dat de kat naar binnen wil.  En dit gaat zo heel de dag door waarschijnlijk….

En nu de vaders 😉 In de meeste gevallen halen de vaders in dezelfde situatie de was uit de droger. Punt. Als een man iets doet, doet hij er geen andere dingen bij. Tegen het kind met de losse veters wordt gezegd: papa is even bezig met de was, nu niet, probeer het zelf maar even. En eigenlijk… heeft die papa volkomen gelijk! 😉

Wat betreft het schuldgevoel waar ik het net over had doordat jezelf de lat hoog legt: het is onzin omdat je het jezelf aandoet en je wilt meer dan mogelijk is. Uiteindelijk lijd je hier zelf het meeste onder, want verder dien je er helemaal niemand mee (en ik spreek uit ervaring). Stop dat pakketje schuldgevoel dus maar lekker in een vuilniszak met een grote knoop erin en gooi het weg. Eruit met die last! Stel je prioriteiten eens bij en wees een keertje lief voor jezelf. 
Maarja die lat he… Als mama zul jij er wel eens voor gaan zorgen dat het JOU allemaal wel lukt. Kind, werk, sociale contacten, huishouden en ook ZELF nog stralen van geluk – de hele dag! Heel mooi gedacht, totdat je thuis zit met een kindje dat GEEN rekening houdt met alles wat jij wilt ondernemen die dag 😉 : Je huishouden is een puinhoop, de was stapelt zich op, en jij bent moe…..

Dit is wat bijna alle moeders mee maken, maar toch zien de meeste ouders niet in dat je niet perfect hoeft te zijn. Jij houdt van je kind en wil er het allerbeste voor – dus alleen al door dat ben jij een goede moeder! Niemand is perfect, ook supermama’s niet. Als moeder probeer je je vaak op te splitsen in duizenden stukjes aandacht zodat alles en iedereen genoeg krijgt uit het potje ‘aandacht van mama’. Maar mama is bovenal als eerste haar ‘eigen ik’, en die moet ook vertroeteld worden om het allemaal vol te houden. 

Moeders leggen de laat vaak veel te hoog. Kinderen moeten leren dat ook mama’s van zichzelf houden en goed voor zichzelf zorgen. En dat is de beste boodschap die je aan je kind kunt meegeven voor later! Leg de lat dus niet te hoog, want anders ga je eraan onderdoor. Leg de lat op JOUW hoogte en kijk eens écht goed naar je kind , je voelt zelf heel goed aan waar je kind behoefte aan heeft en op welke hoogte hij/zij de lat zelf wil hebben.

Begrijp me niet verkeerd, jezelf uitdagen is natuurlijk heel erg goed. Er zou ook niks aan zijn als de lat op een hoogte zou liggen waarmee je er met je ogen dicht overeen kunt stappen.. maar er bestaat ook een ander uiterste…

Is wat jij van jezelf (en van je kind) verwacht haalbaar? Zo ja, ga ervoor! Zo nee, krab jezelf eens achter je oren en verleg je lat. Gun jezelf een overwinning, gun jezelf een succeservaring. Juist die dingen stimuleren onszelf en zorgen voor een goed gevoel. Hak je verwachtingen ook eens op in kleine stukjes. Hiermee leer je de lat wat meer op jouw eigen hoogte leggen i.p.v deze veel te hoog leggen….

Liefs Marloes

No Comments
Post a Comment